গুৱাহাটীৰ প্ৰতীক্ষা ৰেইনবো হস্পিতালৰ ডাঃ দিগন্ত ডেকাৰ সৈতে এক বিশেষ সাক্ষাৎকাৰ:
W7s news,,সন্তান লাভ কৰাটো প্ৰতিটো দম্পতীৰে এক পৱিত্ৰ আৰু মৰমৰ সপোন। কিন্তু বৰ্তমান সময়ৰ পৰিৱৰ্তিত জীৱনশৈলীৰ বাবে বহু দম্পতীয়ে বন্ধ্যাত্বৰ দৰে জটিল সমস্যাৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হৈছে। আধুনিক চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ আশীৰ্বাদস্বৰূপ আই.ভি.এফ. (IVF) বা টেষ্ট-টিউব বেবী প্ৰযুক্তিৰ জৰিয়তে আজি বহু লোকে মাতৃত্ব আৰু পিতৃত্বৰ সুখ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ চিকিৎসা ক্ষেত্ৰত এক অগ্ৰণী নাম— গুৱাহাটীৰ প্ৰতীক্ষা ৰেইনবো হস্পিতালৰ 'বাৰ্থৰাইট ফাৰ্টিলিটি কেন্দ্ৰ' (BirthRight Fertility Centre)। দীৰ্ঘদিন ধৰি এই কেন্দ্ৰটোৱে অতি কম খৰচত আৰু সৰ্বোচ্চ সুৰক্ষা নিয়মাৱলী মানি চলি হাজাৰ হাজাৰ নি সন্তান দম্পতীৰ জীৱনলৈ সুখৰ বতৰা কাঢ়িয়াই আনিছে। চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ এই আধুনিক যাত্ৰা, আই.ভি.এফ.-ৰ সুৰক্ষা ব্যৱস্থা, জৰুৰীকালীন প্ৰস্তুতি আৰু সুলভ চিকিৎসা পদ্ধতিৰ সন্দৰ্ভত কেন্দ্ৰটোৰ মূৰব্বী তথা অসমৰ এগৰাকী অত্যন্ত অভিজ্ঞ আৰু সন্মানীয় আই.ভি.এফ. বিশেষজ্ঞ ডাঃ দিগন্ত ডেকাৰ সৈতে আমাৰ প্ৰতিনিধিয়ে কৰা এক বিশেষ আৰু অন্তৰংগ সাক্ষাৎকাৰৰ মূল অংশ ইয়াত তুলি ধৰা হ’ল—
প্ৰশ্ন: ছাৰ, প্ৰথমে আপোনাৰ শৈশৱৰ যাত্ৰাৰ বিষয়ে অনুগ্ৰহ কৰি আমাক অলপ কওক।
উত্তৰ: মোৰ শৈশৱ আৰু প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা অসমতে হৈছিল। মই এটা অতি সাধাৰণ পৰিৱেশত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিলোঁ য’ত পৰিশ্ৰম আৰু শিক্ষাৰ ওপৰত আটাইতকৈ গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল। মোৰ শৈশৱৰে পৰা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ প্ৰতি এটা স্বাভাৱিক আকৰ্ষণ আছিল, যাৰ বাবে মই পিছলৈ গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত (GMC) নামভৰ্তি কৰোঁ। তাত মই এম.বি.বি.এছ. (MBBS) আৰু তাৰ পিছত স্ত্ৰী আৰু প্ৰসূতি ৰোগ বিভাগত এম.ডি. (MD) ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰোঁ। বিশেষ কথাটো হ’ল, মই দুয়োটা ডিগ্ৰীতে শীৰ্ষ স্থান প্ৰাপ্ত (Rank Holder) আছিলোঁ। শৈশৱৰ সেই সাধাৰণ শিক্ষা আৰু মূল্যবোধেই মোক জীৱনত কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰিবলৈ আৰু মানৱ সেৱাত নিজক উৎসৰ্গা কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল।
প্ৰশ্ন ১: এটা সাধাৰণ সুকীয়া ফাৰ্টিলিটি ক্লিনিকতকৈ বাৰ্থৰাইট ফাৰ্টিলিটি কেনেকৈ বেলেগ?
উত্তৰ: আমাৰ কেন্দ্ৰটোৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ বিশেষত্ব এয়ে যে ই এখন সম্পূৰ্ণ চিকিৎসালয়ৰ সৈতে জড়িত। এটা সাধাৰণ ক্লিনিক সাধাৰণতে পুৱাৰ পৰা গধূলিলৈকে নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ বাবেহে খোলা থাকে। তেনেস্থলত যদি কোনো জৰুৰীকালীন পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি হয়, ৰোগীক অন্য চিকিৎসালয়লৈ প্ৰেৰণ কৰিবলগীয়া হয়। কিন্তু বাৰ্থৰাইট ফাৰ্টিলিটিত একেখন চালিৰ তলতে সকলো ধৰণৰ চিকিৎসা সুবিধা উপলব্ধ। চিকিৎসালয়ৰ সম্পূৰ্ণ সহযোগিতা থকা বাবে ইয়াত ৰোগীয়ে ২৪ ঘণ্টাই জৰুৰীকালীন সেৱাকে ধৰি সকলো ধৰণৰ সৰ্বাত্মক যত্ন লাভ কৰে।
প্ৰশ্ন ২: বাৰ্থৰাইট ফাৰ্টিলিটি চিকিৎসাৰ সময়ত উদ্ভৱ হ’ব পৰা জৰুৰীকালীন পৰিস্থিতিসমূহ আপোনালোকে কেনেকৈ পৰিচালনা কৰে?
উত্তৰ: চিকিৎসাধীন অৱস্থাত মূলতঃ দুটা পৰ্যায়ত জৰুৰীকালীন পৰিস্থিতি আহিব পাৰে। প্ৰথমটো হৈছে আই.ভি.এফ. (IVF) বা ডিম্বাণু উদ্দীপক (Ovarian Stimulation) প্ৰক্ৰিয়াৰ সময়ত হোৱা জটিলতা। সাধাৰণতে এগৰাকী মহিলাৰ শৰীৰত মাহত এটাহে কণী তৈয়াৰ হয়। কিন্তু আই.ভি.এফ.-ৰ বাবে ঔষধৰ দ্বাৰা ১০ ৰ পৰা ১৫ টা কণী উৎপাদনৰ চেষ্টা কৰা হয়। কেতিয়াবা আকৌ ২০-৩০ টা কণী উৎপন্ন হৈ ‘ওভেৰিয়ান হাইপাৰষ্টিমুলেচন চিনড্ৰম’ (OHSS) হ’ব পাৰে, যাৰ ফলত বুকুত বা হৃদযন্ত্ৰৰ চাৰিওফালে পানী জমা হোৱাৰ দৰে জটিলতাই দেখা দিয়ে। দ্বিতীয় পৰ্যায়টো হৈছে গৰ্ভধাৰণৰ পিছৰ জটিলতা, যেনে— প্ৰাৰম্ভিক অৱস্থাত ৰক্তক্ষৰণ হোৱা বা ‘একটোপিক প্ৰেগনেঞ্চী’ (য’ত জৰায়ুৰ সলনি ফেলোপিয়ান টিউবত সন্তান ডাঙৰ হয়)। টিউবটো ফাটি গ’লে জৰুৰীকালীন অস্ত্ৰোপচাৰৰ প্ৰয়োজন হয়। যিহেতু আমাৰ কেন্দ্ৰটো হস্পিতালৰ সৈতে সংলগ্ন, সেয়েহে গৰ্ভধাৰণৰ পূৰ্বে আৰু পিছৰ— দুয়োটা সময়ৰে জৰুৰীকালীন অৱস্থা আমি লগে লগে চম্ভালিব পাৰোঁ।
প্ৰশ্ন ৩: বহু ৰোগীয়ে ফাৰ্টিলিটি বেজি (Injections) ল’বলৈ ভয় কৰে। তেওঁলোকক আপোনালোকে কেনেকৈ মানসিক সাহস দিয়ে?
উত্তৰ: ২৫-২৬ বছৰ আগতে যেতিয়া আমাৰ এই যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিছিলোঁ, তেতিয়া ইনজেকচন লোৱাটো ৰোগীসকলৰ বাবে এক ডাঙৰ চিন্তাৰ কাৰণ আছিল। সেই সময়ত মানুহে কেৱল বড়ি (Tablets) খাইহে চিকিৎসা কৰিব বিচাৰিছিল আৰু গুৱাহাটীত মাত্ৰ দুটামান কেন্দ্ৰহে আছিল। আনকি বহুত স্ত্ৰীৰোগ বিশেষজ্ঞও এই হৰম’ন ইনজেকচনসমূহৰ সৈতে বেছি পৰিচিত নাছিল। আমি ৰোগীসকলক বহুত বুজাব আৰু সজাগ কৰিব লগা হৈছিল। কিন্তু এতিয়া পৰিস্থিতি সলনি হৈছে। বৰ্তমান সময়ত মানুহৰ মাজত সজাগতা বহুত বাঢ়িছে আৰু বহুতে নিজে আগবাঢ়ি আহি আই.ভি.এফ. কৰিব খোজে। আগতে ৰোগীয়ে আই.ভি.এফ.-ৰ কথা শুনিলে ৬ মাহ বা ১ বছৰ ধৰি অন্তৰ্ধান হৈছিল; কিন্তু এতিয়া বয়স বৃদ্ধিৰ আশংকাত দম্পতীসমূহে ৫-৬ বছৰ অপেক্ষা নকৰি সোনকালে চিকিৎসা গ্ৰহণ কৰে। তথাপিও এতিয়াও প্ৰায় ১০ শতাংশ ৰোগীৰ মনত ভয় বা দ্বিধাবোধ থাকে, যাক আমি সঠিকভাৱে কাউন্সেলিং বা পৰামৰ্শ দি প্ৰতিটো পৰ্যায় বুজাই আৰামদায়ক অনুভৱ কৰাওঁ।
প্ৰশ্ন ৪: আই.ভি.এফ. পৰীক্ষাগাৰত (IVF Lab) নমুনা সলনি (Sample mix-ups) হোৱাক লৈ বহুতৰে চিন্তা থাকে। আপোনালোকে কি সুৰক্ষা নিয়ম মানি চলে?
উত্তৰ: এইটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু যুক্তিসংগত চিন্তা। মানুহৰ দ্বাৰা ভুল হোৱাটো স্বাভাৱিক, কিন্তু আমাৰ লক্ষ্য হৈছে কঠোৰ নিয়ম আৰু প্ৰশিক্ষণৰ জৰিয়তে এই ভুল শূন্য কৰা। ঈশ্বৰৰ কৃপাত আমাৰ কেন্দ্ৰত আজিলৈকে কেতিয়াও কোনো নমুনা সলনি হোৱা নাই। আমি প্ৰতিটো স্তৰতে ‘মাল্টিপল চেক’ বা একাধিকবাৰ পৰিচয় পৰীক্ষা কৰোঁ। যেনে— শুক্ৰাণু সংগ্ৰহৰ পাত্ৰটোত স্বামীক নিজৰ হাতেৰে নাম লিখিবলৈ দিয়া হয়। পৰীক্ষাগাৰৰ কৰ্মচাৰীয়ে ইয়াক পুনৰ পৰীক্ষা কৰে। আনকি আই.ইউ.আই. (IUI) বা আই.ভি.এফ. প্ৰক্ৰিয়াৰ ঠিক আগমুহূৰ্তত, লেবৰ্টৰী বিশেষজ্ঞগৰাকীয়ে নিজেই নমুনাটো চিকিৎসা কোঠালৈ আনি ৰোগী আৰু তেওঁৰ স্বামীৰ নাম পুনৰবাৰ মিলাই লয়। ভ্ৰূণ স্থানান্তৰৰ (Embryo Transfer) সময়তো ৰোগীক নিজৰ নাম সোধা হয় আৰু এমব্ৰায়’লজিষ্টে ১০০% নিশ্চিত হৈহে প্ৰক্ৰিয়াটো সম্পন্ন কৰে। প্ৰতিগৰাকী ৰোগীৰ নমুনা সুকীয়াকৈ সংৰক্ষণ কৰা হয় যাতে কোনো ধৰণৰ খেলিমেলি নহয়।
প্ৰশ্ন ৫: গৰ্ভধাৰণ নিশ্চিত হোৱাৰ পিছত ৰোগীগৰাকীৰ যাত্ৰা কেনেকৈ নিৰীক্ষণ কৰা হয়?
উত্তৰ: গৰ্ভধাৰণ নিশ্চিত হোৱাৰ পিছত আমাৰ ইয়াত এক সুনিৰ্দিষ্ট নিয়ম মানি চলা হয়। গৰ্ভধাৰণৰ পজিটিভ ৰিপৰ্ট অহাৰ ঠিক ৬ সপ্তাহৰ মূৰত এটা আলট্ৰাছাউণ্ড (USG) কৰাটো আমি বাধ্যতামূলক কৰোঁ। ইয়াৰ দ্বাৰা গৰ্ভত এটা নে দুটা সন্তান আছে, গৰ্ভধাৰণ সঠিক স্থানত হৈছেনে নাই আৰু হৃদস্পন্দন (Heartbeat) সক্ৰিয় হৈছেনে নাই— সেয়া জানিব পাৰি। প্ৰথম তিনিমাহত মিচকেৰেজ বা গৰ্ভপাত হোৱাৰ সম্ভাৱনা বেছি থাকে বাবে আমি ৬ সপ্তাহ, 8 সপ্তাহ আৰু ১২ সপ্তাহত স্কেন কৰোঁ। ১২-১৩ সপ্তাহৰ স্কেনত ডাউন চিনড্ৰমৰ দৰে কোনো ক্ৰম’জমেল বিসংগতি বা জন্মগত ত্ৰুটি আছে নেকি সেয়া পৰীক্ষা কৰা হয়। ইয়াৰ পিছত ৫-৬ মাহত এটা বিতং এনোমালি স্কেন (Anomaly Scan) কৰা হয়, য’ত শিশুটিৰ অংগ-প্ৰত্যংগসমূহ পৰীক্ষা কৰা হয়। ৩০ সপ্তাহত শিশুটিৰ বৃদ্ধি (Growth Scan) আৰু শেষত ৩৭ সপ্তাহত ডেলিভাৰীৰ পৰিকল্পনা কৰিবলৈ অন্তিমটো স্কেন কৰা হয়। ইয়াৰ সমান্তৰালভাৱে তেজৰ পৰীক্ষাসমূহো সময়মতে কৰা হয়।
প্ৰশ্ন ৬: কণী সংগ্ৰহ (Egg Retrieval) কৰাৰ দৰে জটিল প্ৰক্ৰিয়াসমূহ ক’ত কৰা হয়?
উত্তৰ: আমাৰ এই কামৰ বাবে এক সুকীয়া অপাৰেচন থিয়েটাৰ (OT) আছে, যিটো আমাৰ এমব্ৰায়’লজী লেবৰেটৰীৰ একেবাৰে ওচৰতে অৱস্থিত। এইটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ, কাৰণ শৰীৰৰ পৰা কণী উলিওৱাৰ পিছত তাক লগে লগে ৩৭ ডিগ্ৰী চেলচিয়াছ উষ্ণতাত ৰাখিব লাগে। অলপ সময়ৰ বাবেও বাহিৰৰ পৰিৱেশৰ সংস্পৰ্শত থাকিলে কণীৰ গুণগত মান নষ্ট হ’ব পাৰে। সেয়েহে সাধাৰণ অস্ত্ৰোপচাৰৰ ওটিত এই কাম নকৰি, সম্পূৰ্ণ সুকীয়া নিয়ন্ত্ৰিত ওটিত কৰা হয় আৰু মুহূৰ্তৰ ভিতৰতে লেবলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়।
প্ৰশ্ন ৭: আপোনালোকৰ চিকিৎসাৰ মূল দৰ্শন বা নীতি কি?
উত্তৰ: সন্তান লাভ কৰাটো প্ৰতিটো দম্পতীৰে সপোন। বন্ধ্যাত্ব চিকিৎসাৰ বাবে উন্নত প্ৰযুক্তি, আধুনিক যন্ত্ৰপাতি আৰু দামী ঔষধৰ প্ৰয়োজন হয়। ২০-২৫ বছৰ আগতে ইয়াৰ বাবে অসমৰ মানুহ বাহিৰলৈ যাবলগীয়া হৈছিল। কিন্তু এই চিকিৎসাত সঘনাই ডাক্তৰৰ ওচৰলৈ অহা-যোৱা কৰিব লগা হয় বাবে আমি ইয়াক সাধাৰণ মানুহৰ সাধ্যৰ ভিতৰত ৰখাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিলোঁ। আমি প্ৰতি ৫ বছৰৰ মূৰতহে চিকিৎসাৰ খৰচ সামান্য সংশোধন কৰোঁ, যাতে মুদ্ৰাস্ফীতিৰ পিছতো খৰচ স্থিৰ হৈ থাকে। আমাৰ ইয়াত অধিক সংখ্যক ৰোগী আহে বাবে আমি কম লাভাংশতো উন্নত প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱহাৰ ধৰি ৰাখিব পাৰিছোঁ। আন তা ডাঙৰ পদক্ষেপ আছিল— আমাৰ নিজৰ এমব্ৰায়’লজিষ্টৰ দল তৈয়াৰ কৰা। ১৫-১৬ বছৰ আগতে আমরা আমাৰ কৰ্মচাৰীক প্ৰশিক্ষণ দিয়া আৰম্ভ কৰিলোঁ আৰু বৰ্তমান আমাৰ ৫ গৰাকী ইন-হাউচ বিশেষজ্ঞ আছে। ইয়াৰ ফলত খৰচ বহুখিনি কমিছে। আমি বিজ্ঞাপনতকৈ ৰোগীৰ বিশ্বাস আৰু মুখ বাগৰি অহা প্ৰশংসাকহে বেছি গুৰুত্ব দিওঁ। আনকি গৰ্ভধাৰণ সফল নোহোৱা দম্পতীয়েও আমাৰ মৰমিয়াল ব্যৱহাৰ আৰু প্ৰচেষ্টাক শলাগি অন্য ৰোগীক আমাৰ কাষলৈ পঠিয়াই দিয়ে।
প্ৰশ্ন ৮: হস্পিতালৰ সৈতে সংলগ্ন এটা ফাৰ্টিলিটি কেন্দ্ৰ বাচি ল’লে দীৰ্ঘম্যাদী ভিত্তিত দম্পতীসকল কেনেকৈ লাভান্বিত হয়?
উত্তৰ: ইয়াৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ লাভটো হ’ল— যেতিয়া এটা আই.ভি.এফ. (IVF) বা বন্ধ্যাত্ব নিৰাময় কেন্দ্ৰ এখন সম্পূৰ্ণ হাস্পতালৰ সৈতে জড়িত হৈ থাকে, য’ত স্ত্ৰীৰোগ (Gynaecology), প্ৰসূতি ৰোগ (Obstetrics) আৰু শিশু ৰোগ (Paediatrics) বিভাগসমূহ একেলগে উপলব্ধ, তেতিয়া ই ৰোগী আৰু দম্পতীহাল উভয়কে এক বিশেষ সুবিধা প্ৰদান কৰে। বন্ধ্যাত্বৰ চিকিৎসা এক দীঘলীয়া যাত্ৰা, আৰু সমগ্ৰ প্ৰক্ৰিয়াটোত এটা সুসমন্বিত চিকিৎসা সেৱা লাভ কৰাটো অতি জৰুৰী।
বৰ্তমান সময়ত বহু ঠাইত ‘খণ্ডিত সেৱা’ (Segmented services) পোৱা দেখা যায়। উদাহৰণস্বৰূপ— কিছুমান কেন্দ্ৰই কেৱল আই.ভি.এফ.-ৰ কাম কৰে, আনহাতে লেপাৰোস্কোপিক চাৰ্জনসকলে কেৱল অস্ত্ৰোপচাৰ কৰে আৰু প্ৰসূতি বিশেষজ্ঞসকলে গৰ্ভাৱস্থা আৰু সন্তান জন্মৰ দিশটো চম্ভালে। বহু ক্ষেত্ৰত দেখা যায় যে এগৰাকী আই.ভি.এফ. ৰোগী গৰ্ভৱতী হোৱাৰ পিছত তেওঁক আন এজন প্ৰসূতি বিশেষজ্ঞৰ ওচৰলৈ পঠিয়াই দিয়া হয়।
অৱশ্যে, মই বিশেষজ্ঞসকলৰ এনে এটা পুৰণি প্ৰজন্মৰ অন্তৰ্গত, যি সময়ত আমাৰ হাতত অতি কম সংখ্যক বিশেষজ্ঞ উপলব্ধ থকাৰ বাবে আমি নিজেই আই.ভি.এফ. আৰু লেপাৰোস্কোপীকে ধৰি প্ৰজনন চিকিৎসাৰ বিভিন্ন দিশসমূহ পৰিচালনা কৰিবলগীয়া হৈছিল। বৰ্তমান চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ শ্বেতীয়াকৰণ (Specialisation) বৃদ্ধি পাইছে আৰু বিভিন্ন চিকিৎসকে সুকীয়া সুকীয়া ক্ষেত্ৰত বিশেষভাৱে মনোযোগ দিব পাৰে।
আমাৰ হাস্পতালত, যিসকল ৰোগী চিকিৎসাধীন অৱস্থাত গৰ্ভৱতী হয়, তেওঁলোকে ইচ্ছা কৰিলে গৰ্ভাৱস্থাৰ নিৰীক্ষণৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সন্তান প্ৰসৱলৈকে সমগ্ৰ যাত্ৰাটো একেটা চিকিৎসকৰ দলৰ তত্ত্বাৱধানতে আগবঢ়াই লৈ যাব পাৰে। এই ধাৰাবাহিকতা (Continuity of care) আই.ভি.এফ. গৰ্ভধাৰণৰ প্ৰথম তিনিটা মাহৰ বাবে অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ, কাৰণ এই সময়ছোৱাত কিছুমান বিশেষ নিয়মাৱলী (Protocols) মানি চলিবলগীয়া হয়। ইয়াৰ পিছত একেটা দলৰ লগতে চিকিৎসা চলাই যাবনে অন্য ক’ৰবাত পৰামৰ্শ ল’ব, সেয়া সম্পূৰ্ণ ৰোগীগৰাকীৰ ইচ্ছাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।
আমাৰ আন এটা ডাঙৰ সুবিধা হৈছে আমাৰ শক্তিশালী শিশু যত্ন বিভাগ (Paediatric Backup)। আমাৰ ইয়াত ডি.এন.বি. (DNB) শিক্ষাৰ্থী আৰু নৱজাতক বিশেষজ্ঞ (Neonatologists) কে ধৰি প্ৰায় ১৪ ৰ পৰা ১৫ গৰাকী শিশু বিশেষজ্ঞ চিকিৎসক আছে। নৱজাতকৰ যত্নৰ বাবে এয়া এটা বিশাল দল। এই সুবিধাটো বিশেষকৈ ৪০ বছৰ বয়সৰ পিছত সন্তান জন্ম দিয়া মহিলাসকলৰ বাবে অতি প্ৰয়োজনীয়, কাৰণ তেনে গৰ্ভধাৰণত প্ৰিপেড বা আগতীয়া ডেলিভাৰী (Preterm delivery) আৰু অন্যান্য গৰ্ভকালীন বিপদাশংকা থকাৰ সম্ভাৱনা বেছি থাকে। এটা শক্তিশালী শিশু আৰু নৱজাতক যত্নৰ দল থকা বাবে এই নৱজাতক শিশুসকলৰ স্বাস্থ্যৰ প্ৰতি সঠিকভাৱে তাৎক্ষণিক চিকিৎসা প্ৰদান কৰিব পৰা যায়।
একেদৰে, আমাৰ প্ৰসূতি আৰু স্ত্ৰীৰোগ বিভাগত প্ৰায় ১৫ ৰ পৰা ১৬ গৰাকী বিশেষজ্ঞ চিকিৎসক একেখন চালিৰ তলতে কৰ্মৰত হৈ আছে। চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়সমূহৰ কথা বাদ দিলে, সমগ্ৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ একেখন চহৰতে ইমান বৃহৎ সংখ্যক স্ত্ৰীৰোগ বিশেষজ্ঞ একেলগে কাম কৰা দেখিবলৈ পোৱা কঠিন। ইমানবোৰ বিশেষজ্ঞ থকাৰ বাবে ৰোগীসকলে এক ডাঙৰ সুবিধা লাভ কৰে, কাৰণ যিকোনো জটিল পৰিস্থিতিৰ উদ্ভৱ হ’লে তেওঁলোকে একেলগে একাধিক অভিজ্ঞ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ আৰু মনোযোগ লাভ কৰিব পাৰে।
প্ৰসূতি ৰোগৰ চিকিৎসা কেতিয়াবা অতি অপ্ৰত্যাশিত হৈ পৰে। এটা স্বাভাৱিক যেন লগা গৰ্ভাৱস্থাতো হঠাতে জটিলতাই দেখা দিব পাৰে আৰু তেনে পৰিস্থিতিত পৰ্যাপ্ত সংখ্যক বিশেষজ্ঞ চিকিৎসকৰ উপস্থিতি অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰে। গতিকে, ৰোগীৰ সুৰক্ষাৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা, এখন সমন্বিত হাস্পতালৰ পৰিৱেশে ধাৰাবাহিক পৰিচৰ্যা, বিশেষজ্ঞৰ উপলব্ধতা, জৰুৰীকালীন সাহায্য আৰু শক্তিশালী নৱজাতক যত্ন কেন্দ্ৰৰ জৰিয়তে অভূতপূৰ্ব সুবিধা প্ৰদান কৰে।
চূড়ান্তভাৱে ক’বলৈ গ’লে, ইয়াৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ লাভ এয়ে যে দম্পতীসকলে বন্ধ্যাত্বৰ চিকিৎসা, গৰ্ভাৱস্থা, প্ৰসৱ আৰু নৱজাতকৰ যতনক সুকীয়া সুকীয়া চিকিৎসা যাত্ৰা হিচাপে চাব নালাগে। তেওঁলোকে একেখন হাস্পতালৰ ভিতৰতে সকলো ধৰণৰ সমন্বিত সেৱা লাভ কৰিব পাৰে, যাৰ ফলত প্ৰতিটো স্তৰতে চিকিৎসাৰ ধাৰাবাহিকতা আৰু সম্পূৰ্ণ চিকিৎসা সাহায্য নিশ্চিত হৈ থাকে।
সামৰণি: ডাঃ দিগন্ত ডেকাৰ সৈতে হোৱা এই বাৰ্তালাপে স্পষ্ট কৰি তুলিলে যে বাৰ্থৰাইট ফাৰ্টিলিটি কেন্দ্ৰই কেৱল আধুনিক প্ৰযুক্তিৰে বন্ধ্যাত্বৰ চিকিৎসাই নকৰে, বৰঞ্চ ৰোগীৰ সৰ্বোচ্চ সুৰক্ষা আৰু আৰ্থিক দিশটোকো সমানেই প্ৰাধান্য দিয়ে। এখন সম্পূৰ্ণ হাস্পতালৰ সহযোগিতা থকাৰ বাবে ইয়াত চিকিৎসা গ্ৰহণ কৰা দম্পতীসমূহে এক সুৰক্ষিত আৰু নিৰ্ভৰযোগ্য পৰিৱেশ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। বিজ্ঞানৰ আধুনিক চমক আৰু মানৱীয় দৃষ্টিভংগীৰ এক অপূৰ্ব সংমিশ্ৰণেৰে গঢ়ি উঠা এই কেন্দ্ৰটোৱে আগন্তুক দিনবোৰতো সমাজৰ প্ৰতিটো স্তৰৰ নি সন্তান দম্পতীৰ জীৱনলৈ সন্তান সুখৰ সপোন বাস্তৱায়িত কৰি তোলক— তাকেই কামনা কৰিলোঁ।
(সাক্ষাৎকাৰ গ্ৰহণ কৰিলে: দিপেন ভৰালী, দৈনিক বাতৰি কাকত)

No comments:
Post a Comment